Retrospekcje historyczne z Wojskowego Koła Sportowego ,,SOKÓŁ” w Pile przekształconego w Wojskowy Klub Sportowy „Sokół” Piła .

Z historii pilskiego sportu, opracowanie na podstawie materiałów Nadnoteckiego Stowarzyszenia Sportowego, kontynuatora Wojewódzkiej Federacji Sportu w Pile oraz książki „ Zarys dziejów Piły w latach 1945 -2000” pod redakcją Marka Fijałkowskiego, Piła 2013 strony 273- 276. – poniżej w ramach wstępnej informacji:

Część I: Informacje na podstawie materiałów Nadnoteckiego Stowarzyszenia Sportowego,

Dnia 18 listopada 1957 r. z inicjatywy ppłk Włodzimierza Serwińskiego założono Wojskowe Koło Sportowe ,,Sokół” którego lotnicy i sympatycy koła wybrali prezesem, siedzibą klubu było biuro przy klubie lotników i kinie ul. Lotnicza 3. Wojskowi zrzeszeni w WKS „Sokół” w oparciu o zainteresowania żołnierzy oraz społeczeństwa pilskiego przy wyraźnej aprobacie pilskich władz samorządowych utworzyli 4 sekcje: piłki nożnej i siatkowej mężczyzn, piłki koszykowej kobiet i tenisa stołowego , dwa lata później powołano i rozpoczęła działalność sekcja bokserska. W końcu lat 50 rozwiązano sekcje tenisa stołowego i piłki siatkowej, której zawodnicy przeszli do KZS ,,Gwardia” Piła w latach 1961 zlikwidowano piłkę koszykową natomiast w 1967 piłki nożnej, ,,Sokół” pozostał bokserskim jednosekcyjnym kołem sportowy z kilkoma drużynami boksu.

W 1968 r. nastąpiła modernizacja organizacji w kole które przekształcono regulaminowo i rozkazem Dowódcy Wojsk Lotniczych w Wojskowy Klub Sportowy. Zarząd WKS podjął uchwalę o składzie i funkcjach zarządu klubu, funkcję prezesa pełnić będzie dowódca dywizji, wiceprezesami będą członkowie zarządu – dwóch ze struktur cywilnych wspierających klub oraz dwóch z oficerów jednostek lotniczych w tym jeden jako wiceprezes oddelegowany na funkcję szefa klubu kierującego bezpośrednio klubem oraz drugi odpowiedzialny za sprawy kadrowe zawodników wojskowych sekcji boksu, funkcję tą powierzono ppłk. Edmundowi Dudkowi w ramach współdziałania ppłk. Zbigniewem Romanowskim odpowiedzialnym za sprawy gospodarczo ekonomiczne. Zarząd za zgodą Dowództwa Wojsk Lotniczych powierzył samodzielną funkcje Szefa Klubu wiceprezesowi ppłk. Leopoldowi Łazarowi, który kierował klubem w czasie jego największych sukcesów do 1992 r. gdy to zrezygnował ze względu na stan zdrowia. W 1979 r. opracowano statut klubu oraz decyzją wojewody pilskiego zarejestrowano WKS „Sokół” jako stowarzyszenie Wojskowy Klub Sportowy ,,Sokół”, klub otrzymał statut prawny oraz barwy , którymi były kolory biały, niebieski i czerwony.

W tym okresie utworzono nowe sekcje: cywilna piłki siatkowej kobiet z drużyną juniorek grającą w lidze międzywojewódzkiej, trener st. chor Kazimierz Sadowski z Jw.19- 60 , kierownik Barbara Łazar oraz dwie sekcje cywilno wojskowe tj. sekcję strzelectwa sportowego konkurencji śrutowych pod kierownictwem Jan Sikora i sekcję piłki ręcznej z trenerem koordynatorem ,były trzy drużyny wybrano płk Janem Trzciński z WOSS w Pile, opiekunem ds wychowawczych został plk Andrzej Janiszewski z dywizji.

Zespoły siatkarek juniorki i seniorki oraz strzelcy konkurencji „Śrutowych” obok bokserów stali się wizytówką klubu awansując i odnosząc wiele sukcesów w zawodach krajowych i międzynarodowych, zawodniczki i zawodnicy ekonomicznie wspierani byli przez pilskie zakłady oraz stypendium z Komitetu Sportowego MON Nowy etap klubu rozpoczyna się od roku 1981 w roku tym uchwalą Wojewódzkiej Rady Narodowej nr.37/81 z dnia 15 września 1981 roku oraz decyzją Andrzeja Śliwińskiego wojewody pilskiego nr.61/KFST/81 z dnia 7 października 1981 roku przekazano „Sokołowi” Centrum Strzelectwa Myśliwskiego i Sportowego ,,Tarcza” przy al. Powstańców Wielkopolskich 182, był to kompleks strzelnic wbudowanych w 1979 roku dzięki wojewódzkim funduszom oraz pracy społecznej „Kół Myśliwskich” które wyposażone zostały w sprzęt otrzymany z Polskiego Związku Łowieckiego w Warszawie, na terenie CSS siedzibę miała Wojewódzka Rada Łowiecka, na kierownika strzelnic CSS „Tarcza” wybrano mjr. rezerwy Franciszka Sarnackiego byłego oficera z WOSS w Pile, zajazdem zarządzał Witold Karski, funkcję szefa administracji powierzono mjr. rezerwy Eugeniuszowi Klement.

Uchwałą Zarządu Klubu przy akceptacji Dowódcy Dywizji płk pil. Romana Harmoza klub przekształcił się w wielosekcyjny z prowadzeniem działalności gospodarczej w tym zajazdu z hotelem i restauracją „Tarcza”, transportem samochodowym, produkcją rzutków oraz nowoczesną rusznikarnią, działalność wspierana była przez Komitet Sportowy MON pod kierownictwem płk. Edwarda Zawadzkiego oraz regionalne zakłady Henryka Stokłosy, Spółdzielnię Ogrodniczo Pszczelarską, Pilskie Zakłady Zbożowe, Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego, Centrum Przygotowań Olimpijskich „Bukowina” Wałcz, jednostki wojskowe z Jednostką Wojskową nr. 35-15 w której był skład broni i amunicji sekcji strzeleckich klubu , koszarowani byli bokserzy i kierowcy.

W latach 1985-1988 strzelnice CSS „Tarcza” przechodzą modernizację w ramach planowanej w województwie pilskim XV Ogólnopolskiej Spartakiady Młodzieży , zmodernizowano dwie osie „Skeet” oraz „Trap” , dostosowano oś 50 m „Dzik” do konkurencji sportowych wybudowano pawilon 25 m do konkurencji pistoletowych oraz pawilon 50 m do konkurencji karabinowych i pawilon 10 m do konkurencji pneumatycznych pistolet i karabin oraz „ruchoma tarcza”, wyremontowano tzw. centrum dowodzenia „Kogut”.

Działania modernizacyjno budowlane dofinansowane były z funduszy „Totolotka”, Urzędu Wojewódzkiego, działania były wspierane przez Generała Edwardą Chyrę oraz wicewojewodę Jana Śnioszka , w roku 1988 na zmodernizowanych strzelnicach przeprowadzono Finał XV Ogólnopolskiej Spartakiady Młodzieży w strzelectwie z udziałem 450 zawodników, organizację pozytywnie ocenił obecny na finał minister sportu Aleksander Kwaśniewski który zlecił ministerstwu wyposażenie strzelnic „ruchoma tarcza” w nowoczesne urządzenia i lunety do karabinków pneumatycznych i kulowych.

W roku 1988 jesienią powołana zostaje sekcja strzelań „Ruchoma tarcza 10 i 50 m” trenerami zostali Krystyny i Kazimierz Sadowscy , kolejne lata to szeroka strzelecka działalność sportowa i myśliwska w porozumieniu z WRŁ w CSS „Tarcza” organizowano finały Spartakiad Strzeleckich w roku 1989, 1991, oraz ogólnopolskich i międzynarodowych zawodów strzeleckich, parkurów i myśliwskich Mistrzostw Polski zaliczanych do „Wawrzynów Myśliwskich”, słynne były coroczne myśliwskie „Puchary Prezydenta Piły” oraz „Lucjanów”.

WKS „Sokół” zajmował pierwsze miejsce wśród pilskich oraz czołowe wśród wielkopolskich klubów sportowych, zawodniczki i zawodnicy klubowi wybierani byli liderami pilskiego sportu oraz najlepszymi zawodnikami województwa wśród liderów pierwsze miejsce w roku 1994 zajął Dariusz Sadowski zdobywa srebrny i brązowy medal w Mistrzostwach Europy w Sztrasburgu oraz uznano go najlepszym sportowcem roku woj. pilskiego.

Działalność organizacyjna klubu została doceniona przez Ministerstwo Sportu oraz Polski Związek Strzelectwa Sportowego dlatego w 1995 roku powierzono „Sokołowi” przez Województwo Poznańskie na zlecenie Ministerstwa Sportu organizację i prowadzenie Finałów I Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży w strzelectwie natomiast w roku 1996 Województwo Pilskie na zlecenie Ministerstwa Sportu przeprowadziło Finał II Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży w strzelectwie.

Trzeba nadmienić, że koordynatorem działań modernizacyjnych strzelnic oraz finałów był st. chor. sztab. specjalista inż. mistrz rusznikarstwa Kazimierz Sadowski pełniący funkcję z-cy Szefa WKS trener strzelców i siatkarek.

Chorąży w porozumieniu z Wojewódzką Federacją Sportu jako prezes wojewódzkiego strzelectwa we wrześniu 1992 roku organizuje Pilskie Bractwo Kurkowe „Tarcza” z siedzibą w pawilonie 50 m CSS „Tarcza” pełnił również funkcję prezes Bractwa którą w 1996 roku przekazał Henrykowi Stokłosa wybranemu na zjeździe członków bractwa.

WKS „Sokół” w latach 90 przechodzi kolejną reorganizację powodującą ograniczenie działalności sportowej, w roku 1992 urzędujący Szef Klubu ppłk. lekarz Leopold Łazar ze względu na stan zdrowia odchodzi z klubu, funkcję Prezesa Urzędującego w imieniu Dowódcy Dywizji pełnił płk. nawigator Jan Ficerman współpracujący z pilskimi władzami sportowymi i samorządowymi, w klubie w tym okresie jest 250 członków w kilku sekcjach oraz 12 pracowników w tym trenerzy.

Zmiany organizacyjne w roku 1993 to – przekazanie bezpłatnie zespół siatkarek I ligi Seri B zajmującej V pozycję w lidze dla nowego klubu pilskiego PTPS „Prasa” w Pile działającego pod prezesurą Tadeusza Rzemykowskiego, płk. Jan Ficerman podjął decyzję przekazania siatkarek przyjazną dla pilskiej siatkówki z racji iż kilku członków Zarządu klubu chciało zespół „sprzedać” do innego miasta.

Zarówno MON, jak i pilskie jednostki wojskowe zmniejszały dotacje przeznaczone na działalność sportową, doprowadziło to do likwidacji sekcji piłki ręcznej, nadal głównym podmiotem dotującym działalność klubu była działalność gospodarcza w tym własny transport, hotel i restauracja Tarcza, rusznikarnia oraz produkcja rzutek ponadto wsparcie od woj. Rady Łowieckiej oraz WFS w Pile, WAK jednostki wojskowej oraz doraźne umowy z PZSS Warszawa na organizacje sztandarowych zawodów strzeleckich.

Reorganizacja w wojskach lotniczych spowodowała, że CSS „Tarcza” od roku 1997 jest pod zarządem administracyjnym Centrum Służby Czołgowo – Samochodowej oraz kierowane jest przemiennie przez oficerów oddelegowanych z Centrum przez pełniącego z urzędu obowiązki prezesa klubu płk. dr Jan Szettel, strzelnice powoli upadały, z klubu odchodzą trenerzy Krystyna i Kazimierz Sadowscy oraz zawodnicy mistrzowie Polski, medaliści mistrzostw Europy i finałów Mistrzostw Świata, pozostaje tylko sekcja rzutek z trenerami Markiem i Wojciechem Pietrusza.

W 2001r. przestała istnieć sekcja strzelecka WKS „Sokół”, klub ponownie została cywilnym klubem jednosekcyjnym z zawodnikami boksu pod kierunkiem Sławomira Nowickiego, sekcja ma najdłuższy czas działania w klubie, istnieje od 1 czerwca 1959 r. działa do dnia dzisiejszego kontynuując tradycje bokserskie „Sokoła” pod prezesurą Pana Mariusza Małachowskiego, poniżej wspomnienia o działających w klubie czołowych sekcjach.

Część II – informacje podstawowych sekcjach działających w klubie na podstawie książki „ Zarys dziejów Piły w latach 1945 -2000”

Sekcja boksu – informacji o składzie i działaniu sekcji którą w stadium organizacji zasilili zawodnicy KKS ,,Kolejarz”: Tadeusz Wróblewski, Jerzy Zakrzewski, Stanisław Szulc, Edward Bednarek, Krzysztof Przepiórka i Tadeusz Odor oraz trener Karol Nadskakuła. Kierownikiem sekcji został Marian Sikorski, a trenowaniem zawodników zajmowali się: Czesław Dorna i Waldemar Chorążkiewicz. Mecze odbywały się w przekazanej klubowi przez jednostkę wojskową hali sportowej przy ul. Mireckiego. W 1960 r. zespół zgłoszono do rozgrywek w ,,B” klasie, 3 lata później występował w ,,A” klasie, a 1964 r. już w klasie wojewódzkiej . Kolejne dwa sezony sokoliści boksowali w lidze międzywojewódzkiej (III lidze), by 1968 r. awansować do II ligi państwowej. Odbyło się to w niecodziennych okolicznościach, gdyż działacze z Piły złożyli protest do PZB w Warszawie, w związku z podejrzeniem stosowania przekupstwa przez klub Czarnych Słupsk. Zarzuty okazały się prawdziwe i PZB zdecydował o przyznaniu miejsc w II lidze zespołom ,,Sokoła” Piła i ,,Budowlanych” Olsztyn. Zespół miał już wtedy dużą grupę wiernych kibiców, a trener Cz. Dorna w jednym z wywiadów przed rozpoczęciem sezonu apelował do tych najbardziej ,,życzliwych”, aby nie częstowali zawodników „płynnym zaskórniakiem”, ale raczej obdarowali swoich ulubieńców tabliczkami czekolady. Drużyna występowała wówczas w następującym składzie: Tadeusz Zaborowski, Tadeusz Weigelt, Włodzimierz Waldeck, Kazimierz Szymonowicz, Czesław Golik, Tadeusz Żołądkowski, Ludwik Ulatowski, Zygmunt Pilarski, Krzysztof Łyskanowski, Mieczysław Gralak, Eugeniusz Langner, Ryszard Hibner, Eugeniusz Rogacki, Andrzej Marcysiak, Józef Augustyniak, Janusz Kaufman, Mieczysław Magierski i Marian Jankowiak. W pierwszych latach występów w II lidze sokoliści okazali się typowym zespołem ,,własnej hali”, wygrywając kolejnych 12 meczów w Pile. W debiucie ligowym pokonali Widzew Łódź 13:5, a później lidera tabeli Zawiszę Bydgoszcz w stosunku 14:6. Pierwsze spotkanie wyjazdowe rozstrzygnęli na swoją korzyść dopiero 30 września 1973 r. z Hutnikiem Kraków (11:9), po ponad 5 latach występów na drugoligowych ringach. Lata 70 były okresem największych sukcesów sekcji bokserskiej ,,Sokoła”. W 1975 r. zespół zakończył sezon na drugim miejscu, tracąc jedynie punkt do lidera Szombierek Bytom, a rok później został sklasyfikowany na trzecim miejscu. W 1977 r. bokserzy awansowali do półfinału Pucharu Polski. PZB powierzył klubowi organizację jednego z trzech turniejów półfinałowych, w którym wzięły udział: pierwszoligowy Mistrz Polski Gwardia Warszawa i trzecia drużyna rozgrywek GKS Jastrzębie. „Sokół” po emocjonujących pojedynkach pokonał GKS 12:8 i uległ Gwardii 8:12. Pilscy juniorzy i seniorzy zdobywali wielokrotnie medale mistrzostwach Wielkopolski oraz na imprezach krajowych i międzynarodowych. Dla przykładu w 1975 r. trzech juniorów ,,Sokoła” zostało mistrzami Wielkopolski W latach 1967, 1969, 1971 i 1973 na zawodach tej samej rangi seniorzy wywalczyli 9 złotych i 11 srebrnych medali. Z kolei w 1977 r. Bogdan Ciemiński zajął trzecie miejsce w wadze ciężkiej na MP seniorów. Wyróżniającym się pięściarzem w sekcji był Marcin Pecka, który w tym samym roku nie przegrał ani jednej walki w ringu. Do najbardziej utalentowanych bokserów ,,Sokoła” należał T. Zaborowski i T Weigelt. Pierwszy był mistrzem (1967) i wicemistrzem (1969) Wielkopolski w kategorii seniorów. W 1969 r. wywalczył tytuł wicemistrza Polski. Wystąpił także w kilku zawodach międzynarodowych, zdobywając m.in. srebrny medal na Turnieju Nadzi Olimpijskich w Budapeszcie (1967). Drugi to T. Weigelt, który reprezentował barwy ,,Sokoła” w latach 1966-1978. Podczas swojej kariery zdobył pięciokrotnie tytuł Mistrza Wielkopolski, a dwukrotnie został wicemistrzem. Na MP wywalczył dwa srebrne (1973,1975) i dwa brązowe (1971,1974) medale. Wygrał także I Międzynarodowy Turniej o ,,Złotą Łódkę” w Łodzi (1974).

W ciągu 12 lat występów w Pile stoczył 195 walk. Po zakończeniu kariery sportowej został trenerem w klubie. Ciekawostką jest fakt , że Tadeusz Weigelt został wybrany przez kibiców czterokrotnie najlepszym sportowcem Piły. Obaj wspomniani powyżej zawodnicy byli powoływani do kadry narodowej i trenowali pod okiem F. Stamma i Pawła Szydły. Po 16 latach drugoligowych występów z powodu kłopotów kadrowych ,,Sokół” spadł do III ligi. W drugiej połowie lat 80 trenerowi juniorów Janowi Kowalskiemu udało się wyszkolić kilku utalentowanych młodych pięściarzy, którzy w 1989 r. powtórnie zapewnili klubowi awans do II ligi. Skład drużyny stanowili: Jarosław Kulczyński, Krzysztof Flakiewicz, Mirosław Miller, Dariusz Morgiewicz, Janusz Kujawa, Sławomir Nowicki, Grzegorz Stefanowski, Krzysztof Skwarek, Bogdan Spitulski i Krzysztof Czubaczyński, jako ciekawostka kilkakrotnie w ramach reprezentacji wojskowych Sokoła występowali bokserzy radzieccy z wojsk z Boro Sulinowa. Zespół trenowali byli zawodnicy ,,Sokoła”: Bogdan Ciemiński, Wiesław Rosołek i Marcin Pecka. Rok później z powodu kłopotów finansowych zarząd WKS ,,Sokół” zdecydowało połączeniu sekcji bokserskiej z drużyną WKS Zawisza Bydgoszcz. Po 4 sezonach występów w II lidze zawieszono działalność sekcji bokserskiej seniorów ,,Sokoła”, a zawodnicy przeszli do innych klubów. Od 1995 r. w klubie pod okiem trójki trenerów Jana Kowalskiego, GrzegorzaStefanowskiego i Sławomira Nowickiego szkolono wyłącznie młodzików i juniorów. Praca z młodzieżą szybko przyniosła znakomite efekty. Na MP Młodzików w Poznaniu (1995) pilscy pięściarze zdobyli 3 złote medale, a trenerzy Sławomir Nowicki i Grzegorz Stefanowski otrzymali tytuły najlepszych szkoleniowców w Wielkopolsce.

W 1997 r. sekcja bokserska ,,Sokoła’’ została sklasyfikowana na 4 miejscu w Polsce, natomiast grupę szkoleniową młodzików uznano za najlepszą w kraju! Z kolei w latach 1997 i 1998 na MP juniorzy wywalczyli ogółem 14 medali, w tym 4 złote i 5 srebrnych.

Sekcja piłki siatkowej kobiet powstała w 1978 r. z inicjatywy państwa Barbary i Leopolda Łazar którzy byli oni obecni na turnieju w Złotowie, w którym reprezentacja województwa pilskiego trenowana przez Kazimierza Sadowskiego w ramach walki o mistrza województwa pilskiego oraz awansu do ligi międzywojewódzkiej zwyciężyła, 3:2 pokonując klubową drużynę „Sparty” Złotów mającej za sobą doświadczenia pierwszoligowe.

Państwo Barbara i Leopold Łazar reprezentujący WKS „Sokół” Piła wręczyli zawodniczkom ubiory siatkarskie i zaproponowali trenerowi przejęcie drużyny przez WKS ,,Sokół” oraz zgłoszenie do rozgrywek o MP juniorek w połączeniu z reprezentantkami klubu z Rogożna.

Pierwszy trener zespołu Kazimierz Sadowski asystent Stanisław Józefek z Rogoźna, dwa lata później Zbigniew Gaweł oraz Zbigniew Wojtkowiak w latach 1985-1989 Krzysztof Lewandowski. Drużynie za trzecim razem tj. w 1987 r. udało się awansować do II ligi, niestety tylko na jeden sezon, po czym dwa lata później powróciła znowu do wyższej klasy rozgrywek. W 1991 r. WKS ,,Sokół” nawiązał współpracę z firmą Krzysztofa Horodeckiego ,,Ekolog”, która została sponsorem drużyny siatkarskiej. Zmieniła się nazwa zespołu na (Sokół-Ekolog Piła) zatrudniono nowego trenera Witolda Nowaka. W sezonie 1991/92 ,, Sokół” jako pierwsza pilska drużyna wywalczyła upragniony awans do I ligi serii B. Dokonał tego zespół w składzie: Grażyna Ciołek, Katarzyna Zawieracz, Lucyna Gorący, Elżbieta Kabat, Dorota Andrzejewska, Katarzyna Pawlak, Anna Badzińska, Marta Głuszcz, Jolanta Michalak, Zarząd klubu na wniosek zawodniczek pierwszej drużyny zwolnił trenera Witolda Nowaka i od rundy rewanżowej grudzień 1992 do kwietnia 1993 r. powierzył prowadzenie drużyny zajmującej ósme miejsce w pierwszej rudzie ligi szefowi sportu klubu st. chor. sztab. trenerowi Kazimierzowi Sadowskiemu, który wyprowadził zespół na pozycję piątą.

Sekcja strzelecka – w lipcu 1979 r. zarząd WKS ,,Sokół” zdecydował o powołaniu do życia sekcji strzelectwa sportowego. Obowiązki kierownika powierzono Ireneuszowi Konarskiemu, a szkoleniem zajmowali się: Janusz Kobyliński, Witold Dodka i Iwona Murańska. Treningi odbywały się w CSMiS ,,Tarcza”. Liczba członków sekcji szybko rosła. W chwili rozpoczęcia działalności było ich 11, a w 1989 r. już 40. Strzelcy ,,Sokoła” szybko zaczęli odnosić sukcesy w strzelaniach do rzutków (konkurencja ,,skeet” i ,,trap”) na zawodach centralnych i międzynarodowych. Pierwszy srebrny medal zdobył dla klubu Janusz Kobyliński w 1980 r. na MP we Wrocławiu (,,trap”). Na imprezie tej samej rangi w latach 1980 r. i 1983 r. seniorzy ,,Sokoła” dwukrotnie zajęli trzecie miejsce („trap”).Natomiast zespół seniorek wywalczył w 1993 r. złoto w konkurencji ,,skeet”. Na uwagę zasługują indywidualne osiągniecia kilku zawodników. W początkowym okresie działalności najbardziej utytułowanym członkiem sekcji był Wiesław Gawlikowski, wielokrotny reprezentant Polski i brązowy medalista igrzysk Olimpijskich w Montrealu. W barwach ,,Sokoła” zdobył mistrzostwo (1981) i wicemistrzostwo (1983) Polski w konkurencji ,,skeet”. W 1983 r. zajął trzecie miejsce w Pucharze Europy, był czwarty na Mistrzostwach Świata w Edmonton i wygrał turniej o Grant Prix Brna. Utalentowana zawodniczka Ilona Głyda z koleżankami z Poznania zdobyły w 1983 r. drużynowe Mistrzostwo Polski, a dwa lata później już indywidualnie trzecie miejsce (,,skeet”). W tym samym roku wygrała zawody strzeleckie o Puchar Europy w Hirtenbergu pod Wiedniem oraz wywalczyła wspólnie z Elżbietą Bednarczuk i Dorotą Chytrowską tytuł drużynowego mistrza Europy we francuskiej miejscowości Antibes (,,skeet”.).

Zawodnik Andrzej Radzimski trzykrotnie w latach 1987-1988 i 1990 zdobył indywidualne mistrzostwo Polski (,,skeet”i „trap”). W 1984 r. został również mistrzem Polski w wieloboju, otrzymując dodatkowo prestiżową nagrodę ,,złoty rzutek”. Sukcesy odnosili również juniorzy. Dawid Weiss został wicemistrzem (1983) Polski, trzykrotnie z rzędu zdobył ten tytuł indywidualnie w latach 1985-1987 oraz zwyciężył w I Młodzieżowych MP (1988 – wszystkie sukcesy w ,,skeecie”). Poza tym zespół w składzie Dariusz Pawlak i Bartosz Kaszuba wywalczył w 1989 r. srebrny medal na ME Juniorów w Montecatini we Włoszech. W 1989 r. po śmierci tragicznej trenera J. Kobylińskiego nastąpił kryzys w sekcji. Jego obowiązki przejął st.chor.Leon Hildebrański trener sekcji w Poznaniu ( klub prowadził za zgodą dowódcy wojsk lotniczych sekcję terenową w Poznaniu na strzelnicy „Lizawka” w Antoninku której osie srutowe były w zarządzie pilskiego „Sokoła”. W latach 1991-1993 strzelcy śrutowi odnosili nadal znaczące sukcesy. A. Radzimski zdobył na MP seniorów kolejno: złoty, dwa srebrne oraz złoty i brązowy medale (,,trap” i ,,double trap”). Junior Adam Zieleniewski wywalczył tytuł mistrza polski i młodzieżowego wicemistrza Polski (,,trap”). Srebrnymi medalami MP Juniorów zostali również: D. Pawlak, Przemysław Krakowiak (,,skeet”), Witold Winiarski i Maciej Bilkiewicz (,,trap”). Zawodnicy trenowali pod okiem byłych zawodników stypendystów MON braci Marka i Wojciecha Pietruszów.

W 1988 r. w klubie powołano sekcję „ruchomej tarczy” w strzelaniach pneumatycznych i kulowych, trenerzy Krystyna i Kazimierz Sadowscy, zawodnicy od 1992 r. zaczęli osiągać sukcesy na szczeblu krajowym, dystansując strzelających do rzutków. Najlepsze wyniki uzyskali – Dariusz Sadowski i Karolina Pawlak, Dariusz już 1992 r. zdobył brązowy medal na MP Juniorów w konkurencji ,,ruchoma tarcza 10 m”. rok później w strzelaniach kulowych dwukrotne zajął drugie miejsce a w strzelaniach pneumatycznych dwukrotnie trzecie miejsce. Znakomite wyniki na arenie krajowej spowodowały powołanie Darka Sadowskiego do kadry narodowej, na ME Juniorów w Strasburgu jako reprezentant Polski zdobył srebrny i brązowy medal, a na MŚ w Mediolanie dwukrotnie z reprezentacja Polski czwarte miejsce, w roku 1995 -1996 zdobył tytuł mistrza i dwa razy wicemistrza uzyskał mistrzowską klasę sportową, w 1997 r. reprezentacja „Sokoła” została drużynowym młodzieżowym mistrzem Polski, ostatnim sukcesem Darka było zajęcie trzeciego miejsca w indywidualnych MP we Wrocławiu 1998 r., zawodniczka Karolina Pawlak pierwszy sukces odniosła w 1994 r. zdobywając dwa brązowe medale w konkurencji ,,ruchoma tarcza 10 m” na MP Juniorów Młodszych i MMP, dwukrotnie w latach 1995-1996 została mistrzynią Finałów IOOM w strzelaniu do ruchomej tarczy, otrzymała powołanie do kadry narodowej. reprezentowała barwy Polski w turniejach o Puchar Słowacji w Nitrze (1997) oraz Puchar Niemiec w Shul (1998). Karolina w pierwszych zawodach wywalczyła brązowy medal, a w drugich srebrny – indywidualnie i złoty. Nasza zawodniczka w 1999 r. na ME Juniorów w Holandii w ramach reprezentacji Polski zdobyła brązowy medal ponadto medale dla sekcji „ruchomej tarczy” zdobywali również: Przemysława Zgliczyński, Rafał Pawlak, Krzysztof Sowa i Grzegorz Molisak, zawodnicy sekcji „Ruchomej tarczy” w historii ówczesnego pilskiego sportu zdobyli najwięcej medali i punktów w rankingu MEIS. Końcówka lat 90 pod zarządem oficerów z Centrum Czołgowo – Samochodowego to okres problemów organizacyjnych i finansowych sekcji strzeleckiej ,,Sokoła”. Zawodnicy nie mogli uczestniczyć we wszystkich turniejach organizowanych \w kraju i regularnie trenować z powodu okresowych braków amunicji oraz „ignorancji dla młodzieży przez po. szefa klubu” W 1998 r. ówczesne Szefostwo Klubu nie uznawało osiągnięć zawodników, ograniczano dostęp do broni i amunicji., ciekawe było stwierdzenie jedno funkcyjnego tj. oficera politycznego oddelegowanego do klubu „żołnierz otrzymuje 5 naboi i cieszy się ze może je wystrzelać i czyścic broń”, trenerzy oraz zawodnicy w 1999 roku odchodzą z WKS „Sokół” do innego klubu w Pile, dokumentacja klubu w tym zdjęcia, dyplomy, puchary zaginęły podczas zarządzania klubem przez oficera oddelegowanego z Centrum Samochodowego, było kilka tomów, Zarząd klubu co X lat sporządzał dokumentację w formie kronik X Lecia.

Należ wspomnieć, że w roku 2003 strzelnice CSS „Tarcza” przekazano do MOSIR w Pile, odremontowano je w latach 2012 za 10 milionów a następnie nowoczesne strzelnice po 6 latach użytkowania prezydent Piły w 2018 roku zamknął bez logicznego i merytorycznego uzasadnienia usiłując zlikwidować strzelectwo w Pile twierdząc publicznie, że „można strzelać poza Piłą” było to w roku 100 Lecia Niepodległości Polski i 40 lat od budowy strzelnic obiektu na którym rocznie bywało ponad 13 tyś. strzelających.

Poniżej kilka foto o sportowcach i imprezach

I zespół siatkarek WKS Sokół, trener Sadowski Kazimierz, kierownik Barbara Łazar

Prezes Zarządu Gen dywizji pilot Janusz Konieczny oraz wicewojewoda Eugeniusz Jarysz podczas otwarcia I zawodów strzeleckich Pilskiego Bractwa Kurkowego „Tarcza” wrzesień 1992 rok.

foto po lewej: Dariusz Sadowski brązowy i srebrny medalista mistrzostw europy w konkurencji „ruchoma tarcza” 10 i 50 m.

foto po prawej: Dariusz Pawlak wicemistrz świata w konkurencji „Skeet” juniorów

Pani Mirosława Rutkowska-Krupka Prezydent Piły z przedstawicielem Komitetu Sportowego MON Kazimierzem Sadowskim otwiera I Ogólnopolską Olimpiadę Młodzieży w strzelectwie sportowym CSS „Tarcza” 1995 r.

Spotkanie kierownictwa klubu z wicemistrzami świata juniorów Dariuszem Pawlakiem i Bartoszem Kaszuba w konkurencji „Skeet” w roku XXX Lecia klubu.

Inne relacje o WKS „Sokół” Piła w roku 40 Lecia i 60 Lecia klubu

SZEŚĆ DEKAD SUKCESÓW WKS „SOKÓŁ” PIŁA

Poniżej trener Sławomir Nowicki z mistrzem Polski

Kilka wspomnień o klubie z okazji 60 Lecia – Pierwszym prezesem klubu był ppłk Serwiński. Powstały wówczas sekcje piłki nożnej, koszykówki kobiet, siatkówki mężczyzn i tenisa stołowego. Żadna z nich nie wytrzymała jednak próby czasu, w rezultacie pozostała tylko ta, która zakorzeniła się nieco później – sekcja bokserska. Pod koniec lat 70. do zrzeszonych w „Sokole” bokserów dołączyli strzelcy i siatkarki, jednak po kilkunastu latach oni również wyfrunęli spod skrzydeł jubilata. Bokserzy przetrwali. I mają się dobrze do dziś.

Uroczystość jubileuszową, na której nie zabrakło przedstawicieli boksu, strzelectwa i siatkówki, zorganizowano w Młodzieżowym Domu Kultury „Iskra” w środowe popołudnie, 22 listopada. Wydarzeniu patronował Eligiusz Komarowski, starosta pilski, niegdyś reprezentant „Sokoła”, a obecnie sędzia bokserski klasy międzynarodowej. – Przez te wszystkie lata Wojskowy Klub Sportowy „Sokół” pozostawił po sobie bardzo bogatą spuściznę, zarówno na sportowej mapie kraju, jak i Europy, a nawet świata. Dziś towarzyszą nam byli zawodnicy i działacze, którzy pewnie, tak jak ja, pamiętają wiele, choćby 1986 rok i bokserskie mistrzostwa Europy w Kopenhadze, na których Rafał Niedbalski zdobył brąz. Dodam, że podczas tych samych mistrzostw po złoto sięgnął Andrzej Gołota, natomiast brązowy medal wywalczył również Dariusz Michalczewski. Całkiem świeże wspomnienie to rok 2010 i wspaniałe występy Dawida Michelusa, najbardziej utytułowanego wychowanka Sławomira Nowickiego, który przed siedmioma laty stanął na podium mistrzostw świata oraz młodzieżowych igrzysk olimpijskich. Nie sposób zliczyć wszystkich medali, które w „Sokole” zdobywali nie tylko bokserzy. Każdemu z państwa – zawodnikom, trenerom i działaczom – życzę wszystkiego najlepszego. Oby jeszcze nie raz było co wspominać i oby następne pokolenia z powodzeniem szły w wasze ślady – powiedział starosta.

Bogatą historię klubu i kulisy niełatwej, społecznej pracy przedstawili między innymi Mariusz Małachowski – obecny prezes, Jan Ficerman, pełniący prezesurę na początku lat 90, Kazimierz Sadowski, który bardzo silnie angażował się w rozwój strzelectwa sportowego i siatkówki oraz Sławomir Nowicki, kiedyś świetny zawodnik, obecnie uznany trener „Sokoła”. Szczególną uwagę przykuło emocjonalne wystąpienie Katarzyny Łazar, córki Leopolda Łazara, wieloletniego prezesa „Sokoła”, który – wraz z małżonką Barbarą – sprawił, że w mieście nad Gwdą na dobre zadomowiła się siatkówka kobiet.

Obecni (również sponsorzy klubu) otrzymali listy gratulacyjne, a na koniec zostali poczęstowani okazałym tortem. Była okazja do sentymentalnych wycieczek w przeszłość i rozmów na temat przyszłości klubu.

„Sokołowi” życzymy kolejnych sześćdziesiątek!

Z innych informacji o WKS „Sokół„: Sympatycy „Sokoła” 16 stycznia 2023 roku spotkali się w kinie „Iskra” w Pile z okazji promocja książki poświęconej historii klubu pt. „Od Wajgelta do Michelusa – subiektywna i nie tylko historia Sokoła Piła”.